Χάρακας Νο33: Ο Μεσαίωνας του ΠΑΣΟΚ ή το ΠΑΣΟΚ του Μεσαίωνα

Οι φρουροί κλείσαν τις βαριές πόρτες της αίθουσας "Αιγές" στην βορειοδυτική πλευρά του κάστρου. Η συνεδρίαση θα γινόταν κεκλεισμένων των θυρών. Ο απεσταλμένος του ηγεμόνα Γεώργιου του Β΄, αρχιδούκας δημοσίων έργων Μαγκριώτης κάθονταν στην κεφαλή της μεγάλης δρύινης τράπεζας.Ένθεν και κείθεν του τραπεζιού βρίσκονταν υποψήφιοι κόμηδες, βαρόνοι, κυρίες της αυλής και μερικοί αξιωματούχοι της κομητείας και των βαρονιών. Αλλά, ας αναγγείλουμε μερικούς εξ αυτών. Ο υποψήφιος κόμης της Ημαθίας Μούρνος, ο νυν βαρόνος της Νιάουστας Γλειφομπατσός, η νυν βαρόνη της Βέροιας Χαρούλα, ο τέως βαρόνος του Γιδά Μπαμπούξινος (Γκιόνογλου), ο υψηλός αξιωματούχος της Ημαθίας Αστέριος (Παπαστεργίου), ο υψηλός αξιωματούχος της βαρονίας του Γιδά Παράσχος, η υψηλή αξιωματούχος της Ημαθίας Αρίστη (Κουκουρίκου) και η κυρία των τιμών και της αυλής Θούλη.
Αξιοσημείωτη ήταν η απουσία του Μαρκησίου Αγγέλου, ενώ οι άλλοι δυο Μαρκήσιοι ήταν ωσεί παρόντες, αφού ο Σιδηρό κρύφτηκε στην άκρη της σάλας και ο Θανασούκος ξεχάστηκε (;) στην αίθουσα της τραπεζαρίας.
Το κλίμα μέσα στη μεγάλη αίθουσα ήταν βαρύ. Αν και επικράτησαν στις δυο απο τις τρεις βαρονίες της Ημαθίας οι άνθρωποι του βασιλιά, παρόλα ταύτα το βασίλειο της Ελλάδος βρισκόταν υπό την κυριαρχία ξένων δυνάμεων με ολέθριες τωρινές και μελλοντικές συνέπειες για τους Έλληνες.Οι φεουδάρχες έβλεπαν να απειλούνται τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και οι υπήκοοι όλου του βασιλείου πεινούσαν και εξαθλιώνονταν μέρα με τη μέρα. Αναταραχές υπήρχαν παντού. Η Αναγέννηση αργούσε ακόμα. Σε ένα τέτοιο κλίμα λοιπόν ο αρχιδούκας Μαγκριώτης μετέφερε στην κομητεία της Ημαθίας το μήνυμα του βασιλιά Γεωργίου του Β΄προκειμένου να τονωθεί το ηθικό των εκεί ανθρώπων τους. Το περιεχόμενο του μηνύματος ήταν όλα καλά όλα ανθηρά, πετύχαμε μεγάλη νίκη. Φυσικά, ουδείς εκ των παρισταμένων πρόσεξε το μήνυμα και μάλιστα μέχρι να τελειώσει ο Αρχιδούκας το λόγο του, κάποιοι χασμουριόταν.
Στη συνέχεια, ο υψηλός αξιωματούχος Αστέριος, θέλοντας με τη σειρά του να δώσει μια νότα αισιοδοξίας, προσπάθησε να εξηγήσει μονομερώς και επιφανειακά την αιτία του χασίματος της βαρονίας του Γιδά. Ξεχνόντας λοιπόν την κύρια αιτία, που ήταν η αδελφοποίηση του βαρόνου Μπαμπούξινου με τον Μαρκήσιο Αρχάγγελο (Χαλκίδη), είπε "Στην βαρονία του Γιδά χάσαμε γιατί ήταν δυο υποψήφιοι (ο Μπαμπούξινος και ο Τσιάπλας) από το δικό μας χώρο και οι ψήφοι μας μοιράστηκαν".
Στο άκουσμα αυτών των λόγων ο τέως βαρόνος Μπαμπούξινος σηκώθηκε λάβρος να διορθώσει τα πράγματα. "Ο Τσιάπλας υποστηρίχτηκε μόνο από το σόι το Συριζαίικο (σημείωση: Συριζαίοι=απλοί υπήκοοι οι οποίοι κανέναν τίτλο ευγενείας δεν έφεραν). Εγώ ήμουν ο μόνος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ" (σημείωση:ΠΑΣΟΚ= Πανελλήνια Σύμπραξη Ομοτίτλων Κυβερνώντων).
΄Ολοι οι παριστάμενοι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους μη ξέροντας τι να υποθέσουν γι΄ αυτή τη δήλωση. Βέβαια, δεν γνώριζαν ότι ο τέως βαρόνος Μπαμπούξινος, που ενώ μέχρι την ήττα του υποστήριζε ότι είναι ανεξάρτητος, τώρα είχε λόγο να υποστηρίζει ότι ήταν και είναι και θα είναι πιστός στο ΠΑΣΟΚ και ο ένας και μοναδικός εκφραστής του στην βαρονία του Γιδά. Ο λόγος ήταν η μελλοντική επανεκλογή του ξαδέρφου του Μαρκήσιου Θανασούκου.
Ο οίκος Γικονόγλου ήταν ο μόνος αυθεντικός εκφραστής του ΠΑΣΟΚ στην βαρονία του Γιδά. Και αυτό έπρεπε να γίνει σαφές και για τώρα και για μετά. Ο οποιοσδήποτε μελλοντικός υποψήφιος βαρόνος του Γιδά θα έπρέπε να συνδιαλλαγεί μόνο με τον μοναδικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ ο οποίος ήταν ο τέως βαρόνος Μπαμπούξινος. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση της θέσης του θα ισοδυναμούσε με μη επανεκλογή του Θανασούκου στην μαρκιωνία (σημ. η χωρική δικαιοδοσία του μαρκήσιου).
Κι ενώ προς στιγμήν φάνηκε να πείθει ο ισχυρισμός του Μπαμπούξινου, τότε συνέβη το αναπάντεχο. Η κυρία των τιμών και της αυλής Θούλη πετάχτηκε και είπε κάτι για το οποίο άλλοι συνοφρυώθηκαν, άλλοι φαρμακώθηκαν και άλλοι θύμωσαν. Η ίδια βέβαια, ελλείψη ικανότητας πολιτικής σκέψης, δεν αντιλήφθηκε τις συνέπειες των λόγων της και χαμογέλασε ικανοποιημένη γιατί κάτι βρήκε να πει για να ασχοληθούν οι άλλοι μαζί της.
Πριν καταμαρτυρήσουμε το τι είπε, χρειάζεται να κάνουμε μια αναφορά στο πρόσωπό της για να διευκολυνθούν οι αναγνώστες στην κρίση τους. Η Θούλη λοιπόν, όλως τυχαίως βρέθηκε να κατέχει τον τίτλο της κυρίας των τιμών και της αυλής. Αυτός ο τίτλος στα χρόνια που περιγράφουμε είχε μόνο εθιμοτυπικό χαρακτήρα και δίνονταν με κλήρωση και σε όσες γυναίκες δεν κατάφερναν να διακριθούν στην αυλή με την αξία τους. Μια από τις κληρούχους ήταν και η Θούλη. Από την ώρα που απέκτησε τον τίτλο (ή μήπως και πιο νωρίς;) άρχισε να ζει σε ένα παραλήρημα εξουσίας. Αρχικά ήθελε να χριστεί υποψήφια Μαρκησία. Εν τω μεταξύ σε έμπιστους της εξομολογούνταν ότι υψηλοί κύκλοι του βασιλιά Γεωργίου του Β΄ την προόριζαν για υποψήφια αρχιδούκισα της Ευρώπης (το αντίστοιχο της δικής μας Ευρωβουλής). Μέρα με τη μέρα η κατάστασή της σοβάρευε. Το πολιτικό της παραλήρημα ήταν πλέον ότι είναι πριγκίπισα και ενθρονίζει και εκθρονίζει εν ριπή οφθαλμού τους πρίγκιπές της. Όλοι γνωρίζαν την κατάστασή της και γι΄ αυτό και την αποκαλούσαν πριγκίπισσα Θούλη. Αντιλαμβάνεστε ότι επρόκειτο για ιδιαίτερη περίπτωση η οποία έπρεπε να αντιμετωπιστεί με τη δέουσα ευαισθησία.
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στα λεγόμενα της πριγκίπισσας Θούλης. Είπε λοιπόν ότι κύκλοι της αυλής επιφόρτισαν την ίδια με την μυστική αποστολή να υποστηρίξει με δημόσιες εμφανίσεις της τον υποψήφιο βαρόνο Μπαμπούξινο ως τον μοναδικό και αυθεντικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Οι αιτίες αυτής της δήλωσης μπορεί να ήταν διάφορες. Είτε, όπως ήδη ειπώθηκε, είπε κάτι για να τραβήξει την προσοχή χωρίς επίγνωση των λεγομένων της. Είτε για να δικαιολογήσει τις αυθαίρετες δημόσιες εμφανίσεις της στο πλευρό του Μπαμπούξινου. Είτε για να υπερασπιστεί την ενότητα του ΠΑΣΟΚ (πως είναι δυνατόν να ήταν Πασόκοι αυτοί που ψήφισαν τον Τσιάπλα;) (Μια άλλη εμμονή της ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ έπρέπε, ό,τι και αν γινόταν, να φαίνεται ενωμένο, δυνατό. Αυτή η εμμονή της την είχε οδηγήσει στο να τάξει εαυτώ στους αγώνες και στο καταστατικό ψυχή τε και σώματι. Έτσι, όπως οι ιερομόναχες "νυμφεύονταν" τον Κύριο και η Θούλη έμεινε ανύπανδρη διότι είχε "νυμφευθεί" τον βασιλιά Ανδρέα). Πλέον τώρα θεωρούμε ότι η αιτία της δήλωσής της ήταν όλοι αυτοί οι λόγοι μαζί και ίσως κι όχι μόνο.
Μετά τα λεγόμενα αυτά, το λόγο, εξαγριωμένος, πήρε ο υψηλός αξιωματούχος του Γιδά Παράσχος. Έξυπνος άνθρωπος γαρ, έκανε αμέσως μετάφραση των λεγομένων την πριγκίπισσας Θούλης. Ζήτησε λοιπόν να μάθει τι είχε συμβεί επιτέλους. Τους είχαν χειραγωγήσει ο κύκλοι της αυλής του ηγεμόνα όλους εδώ τους υπηκόους ή όχι; Αυτό το ερώτημα δεν απαντήθηκε ποτέ. Οι ιστορικοί από τότε έχουν δώσει διάφορες εξηγήσεις με επικρατέστερη την άποψη ότι δεν ρισκάρισε η ηγεμονία την στήριξη στον τέως βαρόνο του Γιδά Μπαμπούξινο διότι δεν είχαν ακόμη προλάβει να ελέγξουν και να καθαρογράψουν τα πορίσματα (εκείνη την εποχή ακόμη δεν ήταν τόσο διαδομένη η εφεύρεση του Γκουτεμβέργιου και οι γραφειοκρατικές καθυστερήσεις ήταν δικαιολογημένες).Ταυτόχρονα όμως δεν θα τους πείραζε να τον στηρίξουν εμμέσως, προκειμένου να καρπώνονταν μια ενδεχόμενη νίκη του.
Ο Μπαμπούξινος αντιλήφθηκε ότι η πριγκίπισσα Θούλη, για μια ακόμη φορά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει, τον χαντάκωνε. Θέλοντας να αποπροσανατολίσει την κουβέντα και να φανεί συμπαθής, τον έπιασε το παράπονο. Γιατί δεν τον βοήθησαν οι ομοϊδεάτες του και μάλιστα μερικοί βρέθηκαν σε συμπόσια με τον εχθρό του τον Δον. Εκείνη την στιγμή μια λάμψη άστραψε στον αέρα. Ήταν τα κοσμήματα της υψηλής αξιωματούχου Αρίστης που κουνήθηκαν καθώς σηκώνονταν όρθια, φουριόζα. Πήρε το λόγο και είπε τα πράγματα με το όνομά τους. Η Αρίστη ήταν γνωστή στην κομητεία για το αψύ του χαρακτήρα της κι ότι δε μασούσε τα λόγια της. Είχε μείνει στην ιστορία ως η "καρεκλομαχήτρια", μετά το επεισόδιο σε παρόμοια συνεδρίαση, όταν εκσφενδόνισε μια καρέκλα σε ομοιοτιτλούχο της. Τα τελευταία χρόνια δε, εξαιτίας των ατελείωτων ωρών ενασχόλησής της με τα αρχεία της ηγεμονίας στα υπόγεια του παλατιού, ανέδυε στο πέρασμά της μια μυρουδιά υγρασίας και απλησιάς (ας μη ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι άνθρωποι πλένονταν σπάνια) που της προσέδιδε επιπλέον κύρος δύναμης κι επιστημοσύνης.
Ως ένα τέτοιο λοιπόν οξύθυμο, μορφωμένο και δυναμικό άτομο (συνδυασμός αδιανόητος για τις γυναίκες της εποχής κι ακόμη και για πολλούς άνδρες) όλοι γύρισαν να την ακούσουν, παίρνοντας και τις απαραίτητες προφυλάξεις μη φάνε καμιά αδέσποτη.Έδωσε λοιπόν δυο τρεις λεκτικές, μόνο, σφαλιάρες στον Μπαμπούξινο που ήταν όλες δικές του και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. "Ναι, εγώ ήμουν στο συμπόσιο με τον Δον. Δεν ήξερα που έπρεπε να σου ζητήσω και την άδεια. Μήπως εσύ ζήτησες την άδεια την δική μας και πήγες και αδελφοποιήθηκες με τον Αρχάγγελο (Χαλκίδη) θανάσιμο εχθρό μας; Όταν σε συνέφερε μου το παίζεις ανεξάρτητος και τώρα που έχασες ζητάς και τα ρέστα; Λίγα τα λόγια σου για μένα γιατί θα σου ΄ρθει καμιά καρέκλα". Τα τελευταία λόγια δεν ειπώθηκαν αλλά ήταν σε όλους φανερό ότι εννοούνταν.
Ο Μπαμπούξινος, καταπίνοντας τη γλώσσα του μαζί με μπόλικες γκοστερίτσες, κάθισε ήσυχα ήσυχα στη θέση του. Το λόγο κατόπιν πήραν οι άλλοι δυο βαρόνοι της Ημαθίας. Μα δεν θ΄ αναφερθούμε στα λόγια τους, διότι δεν διασώθηκαν ως σήμερα.

ΥΓ: Η αντιστοιχία των τίτλων ευγενείας εκείνης της εποχής με πολιτικά αξιώματα του σήμερα θα μπορούσε να είναι κάπως έτσι: αρχιδούκας= υπουργός, δούκας= περιφερειάρχης, μαρκήσιος= βουλευτής, κόμης= αντιπεριφερειάρχης, βαρόνος= δήμαρχος, υψηλοί αξιωματούχοι= γραμματείς και φαρισαίοι, κυρίες των τιμών= μέλη εθνικών συμβουλίων, πρίγκιπες και πριγκίπισσες δεν βρίσκουν αντιστοιχία στην σημερινή εποχή. Άλλωστε δεν υπήρχαν πριγκιπάτα ταυτόχρονα με ηγεμονίες ούτε εκείνη την εποχή.

ΥΓ1: Ευχαριστώ την Πριγκίπισσα Θούλη (Σιδηροπούλου) διότι η αυτοτιτλοφόρησή της μου ενέπνευσε την ιστορία. Χαίρομαι που μαθαίνω για την ενθρόνιση του νέου πρίγκιπά της. Μόνο να προσέχεις διότι έχετε πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας αφού αυτός είναι ακόμη έφηβος(;). Ή μήπως όταν λες ότι αντρειώνεται στα κρητικά όρη και πελάγη είναι ποιητική αδεία; Όπως και να ΄χει χαίρομαι αφάνταστα για σένα.

ΥΓ2: Για την απολογία Χαλκίδη no comment. Τα είπε όλα μόνος του. Ιδιαιτέρως μου άρεσε το σημείο που του ξέφυγε και είπε ότι ε, εμείς οι πολιτικοί κάνουμε και παιχνίδια για να πάρουμε ψήφους. Ή λέτε να ήταν κρίση ειλικρίνειας; Ίσως και στα πλαίσια της απενοχοποίησης.

ΥΓ3: "Το μόνο κλειστό επάγγελμα που πρέπει να ανοίξει είναι αυτό της οικογενειοκρατίας στην πολιτική." Το άκουσα τις προάλλες από κάποιον στο ράδιο.

ΥΓ4: Όλο και πληθαίνουν οι επιθέσεις εναντίον των πολιτικών. Τις προάλλες σε κάποια παραλία της Αττικής μια γυναίκα έδιωξε έναν λουόμενο πολιτικό. Τώρα ο αιμόφυρτος Χατζιδάκης. Βέβαια είμαι κατά της βίας, είτε λεκτικής, είτε σωματικής. Κάτι όμως δείχνουν όλα αυτά. Μήπως έναν μεγάλο θυμό; Μήπως να προβληματιστούν οι πολιτικοί μας για να μην εξελιχτεί ο θυμός μας σε οργή; Ή μήπως καλύτερα να εξοργιστούμε με την ελπίδα να ανατρέψουμε παρωχημένα πολιτικά σχήματα και δεδόμένα; Άλλωστε, η ιστορία λέει ότι οι κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές γίνονταν πάντα βίαια. Δεν ξέρω. Θα δείξει.

ΥΓ5: Ο Πουζιαρίτης (διαβάστε τη σχετική ανάρτηση στα Χρονικά για να καταλάβαιτε) καταδικάστηκε με την ανώτατη ποινή. Σκότωσε κανέναν; Όχι. Τότε γιατί; Για παραδειγματισμό. Για μια ακόμα φορά η δικαιοσύνη δεν ξέρει την τύφλα της. Το ίδιο έκανε και στην περίπτωση της καταδίκης με την μεγαλύτερη ποινή του Αιμίλιου Μεταξόπουλου (πρύτανης της Παντείου). Ο Αιμίλιος πριν από λίγες μέρες "έφυγε" στιγματισμένος. Όλοι όσοι τον γνώριζαν (μέσα σ΄ αυτούς είχα την τύχη να τον γνωρίσω κι εγώ) ήξεραν ότι όχι μόνο αδικήθηκε από την δικαιοσύνη αλλά κι ότι υπήρξε εξιλαστήριο θύμα ενός οικονομικού σκανδάλου. Μήπως, έστω και αργά, θα πρέπει να αποκατασταθεί η μνήμη του; Μήπως η δικαιοσύνη από δω και πέρα να ξεστραβωθεί και να γίνει πιο δίκαιη; Διότι άλλο να ΄σαι τυφλός κι άλλο στραβός.

Χάρακας Νο20: Ο εξωγήινος, Θέλω να τα ξέρω όλα, Το φαίνεσθαι και το είναι, Για αστραφτερά χέρια

Κάποτε ήταν ένας αστροναύτης που έλειπε χρόνια σε διαγαλαξιακό ταξίδι. Είχε κάνει πολλά φιλαράκια στους διάφορους πλανήτες που επισκέπτονταν. Όταν ήρθε η ώρα της επιστροφής στη Γη πήρε μαζί του κι έναν κολλητό του εξωγήινο για να του ανταποδώσει την φιλοξενία. Στο δρόμο, του έμαθε γήινα για να συνεννοείται. Αφού προσγειώθηκαν, ο πρόεδρος της Γης τους κάλεσε για φαγητό. Όταν έφτασαν στην σάλα φαγητού τους είπαν να καθίσουν πάνω στα τραπέζια. Οι καρέκλες ήταν στρωμένες με φαγητά. Ο εξωγήινος σάστισε.
-Μα εσύ μου είπες ότι κάθεστε στις καρέκλες και τρώτε στα τραπέζια.
- Ναι, όταν έφυγα έτσι το είχαμε. Μην αγχώνεσαι όμως. Τα κάνουμε αυτά εμείς η γήινοι. Αλλάζουμε τις έννοιες των λέξεων, τις χρήσεις των αντικειμένων κλπ. Για να μην μπερδεύεσαι, ακολούθα και κάνε ότι κάνουν και λένε οι πολλοί. Γρήγορα θα συνηθίσεις. Δεν είναι τίποτα.
Τις επόμενες μέρες ο αστροναύτης άφησε τον εξωγήινο μόνο του. Είχαν πεθάνει όλοι οι γνωστοί και συγγενείς του λόγω της διαφοράς χρόνου και έπρεπε να γνωρίσει νέους ανθρώπους. Ο εξωγήινος όπου κι αν πήγαινε τους κοιτούσε όλους σαν ούφο. Όχι μόνο δεν ίσχυε τίποτε απ΄ αυτά που του είχε μάθει ο φίλος του αλλά κι αυτά τα καινούργια που μάθαινε άλλαζαν πολύ γρήγορα χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί και το πώς. Κάτι που όλοι οι άλλοι λες και ήταν συνεννοημένοι το δέχονταν αμέσως. Στην πρώτη του συνέντευξη για τις εντυπώσεις του από τη Γη είπε: «Είναι τρελοί αυτοί οι γήινοι. Άλλα λένε, άλλα εννοούν κι άλλα κάνουν». Έτσι οι εξωγήινοι επιστήμονες αποφάνθηκαν ότι σ΄αυτό οφείλεται η στασιμότητα στην εξέλιξη των γήινων και όλα τους τα προβλήματα.

Συνήθως ισχύει η παροιμία «ή στραβός είν΄ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζω». Όταν όμως ακούω και παρακολουθώ τους πολιτικούς τότε είναι ο γιαλός στραβός. Παρά όμως την ισχυρή μου πεποίθηση ότι δεν είμαι εγώ που στραβά αρμενίζω νιώθω όλο και περισσότερο εξωγήινος.
Π.χ. Σήμερα κοιμάμαι και ξέρω ότι η κ. Γραμματικού είναι νομαρχιακή σύμβουλος με το ΠΑΣΟΚ. Αύριο ξυπνάω και η ίδια κυρία μπαίνει στο ψηφοδέλτιο του δεξιού (με το χρίσμα και βούλα) Τσαβδαρίδη. Σήμερα κοιμάμαι και ξέρω ότι η Ίλια Ιωσηφίδου είναι σοσιαλίστρια. Αύριο ξυπνάω και την βλέπω αγκαλιά με το ΛΑΟΣ. Σήμερα κοιμάμαι και ξέρω ότι ο Χαλκίδης είναι βουλευτης της ΝΔ και πρέπει να στηρίζει τους χρισμένους από το κόμμα του. Αύριο ξυπνάω και τον βλέπω αγκαζέ με τον Γκιόνογλου ο οποίος είναι πιο ΠΑΣΟΚ κι από τον Γιωργάκη αλλά το κρατάει κρυφό κλπ, κλπ, κλπ.
Αποφασίστε λοιπόν κύριοι με ποιο πλευρό θέλετε να ξυπνάτε κάθε πρωί και παραμείνετε σταθεροί παρακαλώ. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά γιατί έχω αρχίσει να έχω άγχος. Κάθε πρωί που ξυπνάω τρέχω στα ράδια και στις TV να δω αν τα πράγματα είναι όπως τ΄ άφησα χτες πριν πάω για ύπνο ή όχι. Επίσης σας παρακαλώ να με ψιλιάζετε. Είμαι και σε κρίσιμη ηλικία. Θα πάθω τίποτα και θα το΄χετε βάρος. Τώρα, εάν δεν μπορείτε να κάνετε ούτε το ΄να ούτε τ΄ άλλο, ε, τότε να μου εξηγείτε κάποια πράγματα και γω άμα ξέρω από πριν θα συμφωνώ. Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας. Αρκεί όμως να μου το ΄χετε πει από πριν. Για παράδειγμα, ας μου λέγες Γιωργάκη ότι αυτά τα λεφτά που έλεγες ότι υπάρχουν για να σε ψηφίσω, εννοούσες ότι τα έχει το ΔΝΤ και θα μας τα δώσει με το μνημόνιο. Έτσι μάλιστα. Να το συζητήσουμε και ίσως και να το δεχτώ. Αλλά όχι να μου τους «φορέσεις» χωρίς να μου το πεις και χωρίς να με ρωτήσεις. Διότι, εάν κατάλαβες, θέλω να με ρωτάνε σε ότι με αφορά κι όχι να μου επιβάλλουν λύσεις. Θέλω να ξέρω ότι όταν λέμε επίσημο τραπέζι θα στρώνουμε τις καρέκλες με την ψηλή πλάτη, τραπέζι για ουζα , την ψάθινη καρέκλα, τραπέζι για τσάι, το σκαμπό. Δεν έχω καμιά αντίρρηση. Αλλά να το πείτε να το ξέρω. Αλλιώς θα παραφρονήσω. Δεν με λυπάστε; Κι εγώ δεν είμαι ο εξωγήινος να μπορώ να φύγω και να πάω κάπου αλλού. Είμαι ο αστροναύτης που ντε και καλά πρέπει να προσαρμοστώ.

Υπάρχει και κάτι ακόμη που εγώ δεν καταλαβαίνω και όλοι οι άλλοι φαίνεται να καταλαβαίνουν και να συμφωνούν. Λέω για την υπόθεση του δημοσιεύματος της Χώρας. Όλοι έγραψαν, είπαν ότι αυτά τα πράγματα είχαν ειπωθεί τότε από δημοτικούς συμβούλους, ο κόσμος τον ψήφισε ξανά, όλα ήταν νόμιμα, γι΄ αυτό τι χρειάζονται τώρα όλα αυτά. Εγώ λοιπόν λέω ότι χρειάζονται. Κι όχι για να αποδοθούν ποινικές ευθύνες, αλλά ηθικές ευθύνες. Και η γυναίκα και ο Καίσαρας και όλο του το σόι πρέπει και να φαίνονται αλλά και να είναι εντάξει. Οι πολιτικοί νοιάζονται μόνο για το φαίνεσθαι. Σιγά να μην δεν φροντίζουν να είναι όλα νομότυπα όταν πρόκειται για «δουλειές». Δεν είναι χαζοί. Καθόλου μάλιστα. Εμείς όμως τι είμαστε όταν περιμένουμε πρώτα να δούμε τι λένε τα πορίσματα που εξετάζουν τα νόμιμα; Εγώ λέω ότι είμαστε το ίδιο αλλοτριωμένοι με αυτούς που κλέβουν και δεν πιάνονται. Διότι όταν ξέρουμε όλοι ότι κάποια πράγματα γίνονται και «φωνάζουν» ότι έχουν γίνει, αλλά απλώς δεν υπάρχουν αποδείξεις, τότε δεν είναι το ζήτημα στο ότι μένει ρετσινιά και Γκέμπελς και αηδίες. Τότε απλώς όλοι ξέρουμε και αποσιωπούμε, ενώ κανονικά θα ‘πρέπε να το καταδικάσουμε. Τέτοιες συμπεριφορές δείχνουν το ήθος του ανδρός. Αλλιώς, αν μου θέλει ο κάθε πολιτικός να είναι και καθαρός κι όχι μόνο να φαίνεται, τότε να απέχει και με οποιονδήποτε έμμεσο τρόπο από ύποπτες διαδικασίες. Κι άμα δεν θέλουν να τους λασπολογούν να μην ανακατεύονται ευθύς εξ αρχής με λάσπες και σκατά.
Α, και να μην ξεχάσω και το άλλο. Οι άνθρωποι συνήθως έχουμε συνέπεια και στις συμπεριφορές μας και στις αρχές μας και στο ήθος μας. Αν μια φορά είσαι μαλακούλης, κλεφτρούλης και πασαλειμματίας, ε, το πιθανότερο είναι να ξαναγίνεις. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μπορεί ένας πολιτικός να παρασύρεται κάθε φορά, αν ο ίδιος δεν το θέλει. Διότι όποιος παρασύρεται, όταν το καταλάβει, βγαίνει και το λέει και επανορθώνει. Όπως επίσης δεν δέχομαι ότι μεμπτή είναι μια συμπεριφορά όταν αφορά σε κάτι «μεγάλο» ενώ τα «μικρά», ε, «μικρά» και συνηθισμένα είναι και θα τα παραβλέψω. Το θέμα δεν είναι το μέγεθος της ατιμίας, αλλά το αν είσαι άτιμος ή όχι.
Κι όταν βγαίνουν και σε κατηγορούν, σταμάτα τους Ξανθοπούλειους θεατρινισμούς, του τύπου «με λασπολογούν οι γνωστοί κουκουλοφόροι και με τι μούτρα θα αντικρίσω την οικογένειά μου» κι απάντα επί της ουσίας και με συγκεκριμένα στοιχεία, ένα, δύο, τρία. Οι εκθέσεις ιδεών περί Γκαιμπελισμού μόνο για εντυπώσεις είναι και πλέον εμένα προσωπικά όχι μόνο δεν με πείθουν, αλλά μου προκαλούν και αηδία.

Μωρέ τι σοβαρές αποκαλύψεις μας έκανε ο Πάγκαλος. Γιατί ανοίξαμε σα χάνοι το στόμα; Δεν ξέραμε για τα κομματικά ρουσφέτια; Δεν ξέρουμε ότι ένας στους τρεις δημόσιους υπάλληλους ξύνεται γιατί δεν έχει τι να κάνει; Δεν ξέρουμε ότι το ξερό μας το κεφάλι φταίει και φτάσαμε σ΄ αυτά τα χάλια; Τι καινούργιο μας είπε ο Πάγκαλος που δεν το ξέραμε; Όλα τα ξέραμε κι ακόμα περισσότερα, αλλά επειδή είναι αυτονόητα δεν κάνει να τα λέμε. Τώρα βέβαια πρέπει να σας πω γιατί τα λέει τώρα κι όχι προχτές. Και προχτές τα ξερε. Αλλά να, χτες σήμανε το καμπανάκι της αναχώρησής του από τούτο το μάταιο κόσμο. Ήρθε λοιπόν ο αρχάγγελος να τον πάρει ξεχνώντας ότι είναι πολιτικός. Τον άρχισε λοιπόν ο Πάγκαλος στις πολιτικές σοφιστίες «έχω μικρό παιδί, έχω γυναίκα υποψήφια δήμαρχο, άσε με για μετά τις εκλογές». Ενέδωσε κι αρχάγγελος στο ψηστήρι και τον άφησε. Το πρωί ο αρχισούμο (Πάγκαλος) ασθμαίνοντας αποφάσισε ν’αρχίσει να λέει με τ΄όνομά τους όσα εδώ και χρόνια ξέρει (και όλοι ξέρουμε) για να προλάβει πριν τα τινάξει. Να μη λένε οι επερχόμενες γενιές «πολύ έξυπνος ο Πάγκαλος, αλλά μούφα στις βρομιές». Βιάζεται να καθαρίσει τ΄όνομά του και για να τον υπολογίζει και να τον φοβάται κι ο Γιωργάκης που εσχάτως τον έφτυσε. Ο αρχισούμο λοιπόν τον κώλο του κοιτάει. Δεν τον έπιασε καμιά κρίση ειλικρίνειας. Εμείς όμως γιατί το κάνουμε θέμα το αυτονόητο να βγαίνεις και να τα λες; Δεν ξέρω για σας, για μένα όμως ξέρω γιατί δεν βγαίνω να καταγγείλω βρομιές Διότι δεν έχω αποδείξεις. Αν ο Πάγκαλος λέει τα αυταπόδεικτα, αυτά δηλαδή που δεν χρειάζονται αποδείξεις, τότε όλοι θα λένε «τσ΄, τσ΄, τσ΄, κοίτα να δεις τι κάνουν». Αν το πω όμως εγώ, θα με φωνάξει ο εισαγγελέας και θα με κατηγορήσει, γιατί δεν θα ΄χω αποδεικτικά στοιχεία και «πω πω συκοφαντίες» φάε και μια καλή μήνυση για να μην το ξανακάνεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα και τέτοιοι «κύριοι» και «κυρίες» που κάνουνε «δουλειές», μας ζητάνε να τους ξαναψηφίσουμε. Ναι, να τους ξαναψηφίσουμε διότι πράγματι αυτοί έχουν την εμπειρία να κάνουν δουλειές χωρίς ίχνη. Έτσι τα χέρια μένουν καθαρά.

ΥΓ: Τσιάπλα και τα βαμβάκια σκουλήκι είχαν και είδες τι έπαθαν.
ΥΓ1: Εμίρη θα μοιράζεις και ρολόγια;
ΥΓ2: Μπόλαρη κάνε ψηφοδέλτιο γιατί σε κάνα μήνα τελειώνουν οι εκλογές. Εν ανάγκη βάλε και μπάζα βρε αδερφέ. Αυτό σε πείραξε τώρα.
ΥΓ3: Δον, μην ακούσω κι από σένα την Τετάρτη «δεν περισσεύει κανείς» θα κάνω εμετό.
ΥΓ4: Τσαβδαρίδη, τα κορίτσια με τις τουαλέτες τα πήγες μετά σε γάμο ή στα μπουζούκια;
ΥΓ5: Γκιουρτζή, το φιλαράκι σου τον Γκυρίνη που τον έχεις;
ΥΓ6: Θανασούκο (Γικόνογλου) τα νταηλίκια για τον ξάδερφο να τα κάνεις αλλού. Αλλιώς, μόνο πόρτα θα τρως. Σαν τι νομίζεις ότι είσαι;
ΥΓ7: Μπαμπούξινε- Αταράξ (Γκιόνογλου) μας πήρε η μπόχα της μουχλίλας του ψηφοδελτίου. Είναι που δεν ενδιαφέρεται κανένας καινούργιος ή που δεν ταράζεσαι και άσε που να τρέχεις τώρα γι’ άλλους:

Χαρακιά Νο17: Πολιτικός πολιτισμός: η λύση για την κακοσμία, εγέννετο Φως, Καμικάζιteam, Ζητείται πατρονίστας

Εάν περιμένατε ν΄ ασχοληθώ με τον Αταράξ (Γκιόνογλου) που ανακοίνωσε την κάθοδο των δυσμοιρίων του, κάνετε μεγάλο λάθος. Σιγά να μη. Έβλεπα το βίντεο και χασμουριόμουν. Προβλέψιμα λόγια. Γνωστές ατάκες. “Όλοι μαζί..., ελάτε..., ενωμένοι...., για ένα καλύτερο αύριο..., το περιβάλλον..., δεν περισσεύει κανείς..., κλπ”. Αυτά λένε όλοι, αυτά είπε κι αυτός. Βαριόταν όμως τόσο πολύ, που βαρέθηκα κι εγώ να τον βλέπω να βαριέται και δεν το είδα μέχρι τέλους. Για να μην τον αδικώ όμως, θα πω ότι γέλασα κιόλας. Ε, δεν ξέρετε πότε; Αφού και σεις εκεί γελάσατε. Ναι, αυτό το σημείο εννοώ. Όταν είπε για πολιτικό πολιτισμό. Εννοιοπλάστες οι Πασόκοι όταν τα βρίσκουν σκούρα. Θυμούνται ότι διαθέτουν μια ανωτερότητα, απαξιούν να ασχολούνται με το διαταύτα, παθαίνουν πολιτική αμνησία (επιλεκτικά όμως) και γενικώς παίρνουν ένα υφάκι του στυλ “πολύ μπρουτάλ είσαστε εσείς έτσι που φωνασκείτε. Εμείς, κοιτάξτε μας, μιλάμε χαμηλόφωνα, χαμογελάμε με κατανόηση στις επιθέσεις σας και αλήθεια, δεν ενθυμούμαστε καλώς για πιο θέμα ακριβώς διαρρυγνύεται τα ιμάτιά σας αγαπητοί; Ελάτε κύριοι, πολιτικός πολιτισμός παρακαλούμε πολύ. Όταν όμως είναι στην αντιπολίτευση τότε ξέρετε ε; Σκυλιά λυσσασμένα. Οι “αριστεροί” που τους πνίγει το δίκιο τους, ε, και δεν γίνεται να μην τσιρίζουν σας υστερικές θείτσες. Απατημένες γυναικούλες την ώρα που πιάνουν τον σύζυγο (την καρέκλα της εξουσίας) στα πράσα με την γκόμενα και ορμάνε να της βγάλουν το μαλλί τρίχα τρίχα. Ή στο πιο μπρουτάλ, χτυπάνε τα χέρια στο τραπέζι ζητώντας πίσω δικαιωματικά την εξουσία που μόνο σ΄ αυτούς ταιριάζει. Ε, λοιπόν πάντα πίστευα ότι οι Πασόκοι διακατέχονται απ΄ ένα αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στους δεξιούς διότι ακόμη δεν τους φτάσανε χρονικά σε σούμα εξουσίας, αλλά και γιατί οι δεξιοί έχουν και αστούς που τους κάνουν να νιώθουν χωριάτες αφού προσπαθούν να φερθούν αστικά αλλά παραμένουν μικροαστοί. Κόμπλεξ νιώθουν και απέναντι στους αριστερούς που πάντα αυτοί τους κοιτούσαν με λύπη ως ρέπλικές τους, αφού ενώ αυτοβαφτίστηκαν σοσιαλιστές δεν τα κατάφεραν ποτέ να ανήκουν στους αριστερούς. Θυμάμαι με τι καμάρι προσφωνούνταν μεταξύ τους “σύντροφοι” τότε που ο Αντρέας τους ξεγέλασε ενδύοντάς τους τον μανδύα του αριστερού. Θυμάμαι όμως επίσης με τι περιφρονητικές ματιές τους έλουζαν οι αριστεροί όταν άκουγαν αυτές τις προσφωνήσεις. Το βλεμμα τους έλεγε “Συγχωρέστε τους Μαρξ- Λένιν- Στάλιν, ου γαρ οίδασι τι λέγουσι”. Και μετά από τόσα χρόνια, εξασκημένοι πια, τη μια να γίνονται δεξιοί την άλλη αριστεροί, κατά πως βολεύει, αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει η έκκληση πολιτικός πολιτισμός. Κάνω την πάπια γιατί δε με παίρνει. Αυτό σημαίνει. Δεν σκαλίζω τα άπλυτά σου για να μην σκαλίσεις τα δικά μου, που ξέρω τι σκατίλα βρωμάνε. Άστα να πάνε. “Θα σου κλείσω το στόμα με χίλια φιλιά κι ας παν στην ευχή τα παλιά”. Αφιερωμένο εξαιρετικά.

“Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει”. Γενικώς δεν χρησιμοποιώ υβριστικές λέξεις αλλά είναι η μόνη παροιμία που τους ταιριάζει γάντι και άλλωστε πρόκειται για έκφραση λαϊκής θυμοσοφίας, οπότε μου επιτρέπετε ελπίζω. Ο λόγος για την Δημοκρατική Αριστερά. Και επειδή δεν ξέρω εαν θα με διαβάσει ο Κουβέλης θα απευθυνθώ σε σας, αγαπητέ κατά τα άλλα Χάρη, ως τοπικού εκπροσώπου της Δ.Α. Στην αρχή λοιπόν μας προϊδεάσατε ή καλύτερα προλειάνατε το έδαφος με πολιτικολογικές αρλούμπες του στυλ “οι εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι για μας καταδίκη του μνημονίου”. Συγνώμη, είστε κάτοικος Βελγίου; Έχουμε καντόνια και δεν το ξέρω; Οι δημαρχαίοι και οι νομαρχαίοι μας δεν είναι επαίτες κρατικών επιδοτήσεων, δανείων, προγραμμάτων κλπ; Όσο λοιπόν Χάρη μας ζητάει η τοπική αυτοδιοίκηση (ο θεός να την κάνει αυτο-διοίκηση) λεφτά από το κράτος και όσο το ΔΝΤ θα μειώνει τα γρόσια, τόσο θα πρέπει να νοιάζεται η Τ.Α για το μνημόσυνο (μνημόνιο). Φυσικά, όλα αυτά τα ξέρετε. Μάλλον όμως δεν ξέρετε ότι γίναμε επιτέλους καχύποπτοι στις μεθοδεύσεις των πολιτικών. Ξυπνάμε τα βόδια σιγά σιγά και τους παίρνουμε χαμπάρι. Δε λέω, καλά το χειρίζεται ο Φωτάκης. Δεν θα κάνει βεβιασμένες κινήσεις όπως ο Μπίστης και η Δαμανάκη που δεν κρατιόταν τα παιδιά. Αυτός τώρα θέλει να παίζει πιο ρυθμιστικό ρόλο στην εξουσία. Θέλει να τον πάρει πιο στα σοβαρά ο Γιωργάκης. Κάνει κόμμα πρώτα και τώρα ζητάει συνεξουσία. Προτείνει δημάρχους (Καμίνης, Μπουτάρης). Ξέρει το ζόρι του Γιωργάκη (ότι κανένας Πασόκος δεν θέλει να περπατήσει στις αστικές αγορές και γειτονιές ζητώντας ψήφο γιατί ρισκάρει την σωματική του ακεραιότητα). Ο Γιωργάκης αφού, ακόμα κι αν φοβέρισε τους δικούς του με ανασχηματισμό δεν κατάφερε να τους πείσει να γίνουν καμικάζι (αποστολές αυτοκτονίας) είπε να δεχτεί ευγενικά την προσφορά του Φωτάκη. Ολόψυχα σου εύχομαι Χάρη να διαψευσθώ. Χλωμό το βλέπω όμως. Εσύ;

Όσο η dream team έλεγε μπριτς στον Κύριο τρεις μέρες τώρα, ένα χέρι υψώνονταν και φώναζε: “Κύριε, κύριε, κύριε, εδώ κύριε, εγώ θέλω κύριε, εγώ δέχομαι κύριε”. Ο κύριος γύρισε και σκέφτηκε “ωχ, πάλι η τρελή. Θα κάνω ότι δεν ακούω”. Το χέρι επέμενε. “Μα, δεν μ΄ ακούει; Αλλά δεν με βλέπει κιόλας; Φοράω έντονα χρώματα, έχω βαμμένα έντονα τα μαλλιά και πάντα στις συνεδριάσεις έρχομαι πρώτη πρώτη να πιάσω καλή θέση μπροστά μπροστά”. Την τρίτη μέρα όμως, ο Κύριος κατάφερε και δημιούργησε την καμικάζιteam.
Ξεπροβοδίζοντας τους, είπε στον αρχηγό της ομάδας: “Καλό κουράγιο. Εσύ, μπορεί να κατασπαραχθείς πρώτος, αλλα θα σε ανακηρύξω την επόμενη Άγιο Πασοκομάρτυρα. Και για να σου απαλύνω το μαρτύριο, σου έχω έτοιμη μια αυτοπροτεινόμενη για αντιπαραστάτησα. Πάρτην σε παρακαλώ. Στο ζητώ σαν τελευταία προσωπική χάρη. Και συ θα βολευτείς, που να βρεις τόσο κόσμο, δεν είδες εγώ τι ζόρι τράβηξα; Και εγώ θα γλυτώσω την εμμονή της να μπει κάπου. Αυτήν θα την χρεώσουμε ως παράπλευρη απώλεια. Τους άλλους αντιπαραστάτες για να τους πείσεις να δεχτούν να τους υποσχεθείς ότι θα ανακηρυχθούν Όσιοι Πασοκομάρτυρες. “Αυτός είναι ο βίος του Αγίου Πασοκομάρτυρα Μπόλαρη του οποίου την κατασπάραξη εορτάζει έκτοτε το ΠΑΣΟΚ κάθε 8η Νοεμβρίου. Η γάτα που τον κατασπάραξε ονομάζονταν Ψωμιάδης. Στην μνήμη του αφιερώνουμε το τραγούδι που λέει “...που το πάτε το παιδί, χελιδόνι σε κλουβί, που το παν το παληκάρι...”.
Από τους αντιπεριφερειάρχες που ανακηρύχθηκαν όσιοι, χωρίς όμως ημερομηνία μνήμης τους, κάποιοι αυτοπροτάθηκαν, όπως στην Πιερία και κάποιοι πείστηκαν δεν γνωρίζουμε πως.
Η παράπλευρη απώλεια χρησιμοποιήθηκε στην Ημαθία. Κανείς όμως δεν θυμάται το όνομά της, ούτε κανείς θυμάται σε ποια θέση χρησιμοποιήθηκε. Αντιπεριφερειάρχισα, απλή σύμβουλος ή ξανά αναγκαστική λύση ποσόστωσης; Κανείς δεν θυμάται κι ούτε κανείς νοιάζεται να μάθει τώρα πια.

Την φρεσκαδούρα σας την κράτησα για το τέλος. Λέγεται Πρωτοβουλία Πολιτών Αεξάνδρειας. Να υποθέσω ότι το εννοείτε κιόλας παιδιά; Δηλαδή πρώτα η βούληση των πολιτών; Πως θα γίνει αυτό ακριβώς; Καλά ντε. Θα ΄ρθω να τ΄ ακούσω από κοντά την Τετάρτη. Μη δω όμως αραχνιασμένες φάτσες. Θέλω κάτω των 30 ετών παρουσίες, περιμένουμε κάτι πρωτοποριακό από σας. Μη μας απογοητεύσετε. Διότι θα απογοητευτούμε εαν δούμε γνωστά και μη εξαιρετέα πρόσωπα να εκμεταλλεύονται συγκυρίες για προσωπικές τους φιλοδοξίες. Τότε θα πούμε: πολύς ντόρος για το τίποτα. Μια από τα ίδια κι αυτοί. Η διαφορά ήταν στο ότι το πασπάλισαν με προοδευτικόσκονη. Γιατί, αν είναι έτσι, και σας νοιάζουν και σας μόνο τα κουκιά, ε, τότε αφήστε μας και μας στα τετριμένα μας και πάτε και σεις σπιτάκι σας για κάνα τσαγάκι. Λυπάμαι που θα σας στεναχωρήσω, μα οι ανατροπές δεν γίνονται από κουρασμένους μεσήλικες. Αυτοί φοράνε ήδη τα ραμμένα κοστούμια τους. Εμείς περιμένουμε να ραφτούν καινούργια μοντελάκια. Χρειάζεται νέος πατρονίστας κι όχι νέος πάτρονας.